Epipogium Borkh. 1792, Tent. Disp. Pl. German.: 139

Συνώνυμα:

Ceratopsis Lindl.; Epipogion St.-Lag. [ορθογραφική παραλλαγή]; Epipogon Ledeb. [ορθογραφική παραλλαγή]; Galera Blume; Podanthera Wight


Παγκόσμια κατανομή:
Northern Europe Middle Europe Southwestern Europe Southeastern Europe Eastern Europe Northern Africa West Tropical Africa Siberia Russian Far East Middle Asia Caucasus Western Asia China Mongolia Eastern Asia Indian Subcontinent Indo-China Malesia Papuasia Australia

Πληροφορίες γένους:

Ενδιαιτήματα

Τρία είδη αναγνωρίζονται στο γένος (WCSF, 30/5/2015). Όλα φύονται σε στρώμα χούμο σε δάση πλατύφυλλων (σπάνια κωνοφόρων) που χαρακτηρίζονται από σταθερές συνθήκες υψηλής υγρασίας και βαθιάς σκιάς (Rasmussen, 2008: 358-360; Flora of China, 2009). 

Επικονίαση 

Αν και το Epipogium roseum (D.Don) Lindl. είναι γνωστό πως αυτογονιμοποείται πριν καν ανοίξουν τα άνθη (Zhou et al., 2012), τίποτα δεν είναι γνωστό για τα άλλα δύο είδη.  Σε ό,τι αφορά το Ε. aphyllum Sw., θεωρείτε είναι πως τα άνθη με άρωμα μπανάνας/βανίλιας με χείλος που φέρει νέκταρ, μπορεί να προσελκύουν διάφορα έντομα για επικονιαστές – η μορφολογία του άνθους θεωρείτε πως δεν επιτρέπει την αυτογονιμοποίηση (Taylor & Roberts, 2011). 

Καλλιέργεια

Δεν υπάρχουν τεχνικές για την αναπαραγωγή των φυτών από σπόρο (Taylor & Roberts, 2011). Σαν μυκοετερότροφα, εξαρτώνται από τη μυκόριζά τους – τα στελέχη μυκήτων που είναι γνωστά πως βοηθούν στη βλάστηση των σπερμάτων τους δεν καλλιεργούνται in vitro (Roy et al., 2009). Ως εκ’ τούτου, όσα φυτά μπορεί να βρεθούν στο εμπόριο είναι αποτέλεσμα παράνομης συλλογής από το φυσικό περιβάλλον και δεν έχουν πιθανότητα επιβίωσης. 

Κύκλος ζωής

Τα ριζώματα σχηματίζουν τα ανθοφόρα το φθινόπωρο και διαχειμάζουν μέχρι το καλοκαίρι υπόγεια, οπότε εμφανίζονται και ανθίζουν εντός λίγων ημερών (Rasmussen, 2008: 358-360; Taylor & Roberts, 2011).


English

Habitat

Three species are accepted for the genus (WCSF, 30/5/2015). They are all found growing in thick humus, in broadleaf forests (rarely in coniferous forests) characterised by constant conditions of moisture and shade (Rasmussen, 2008: 358-360; Flora of China, 2009). 

Pollination

Though Epipogium roseum (D.Don) Lindl. is known to be autogamous, (fertilization occurs before the flowers open - Zhou et al., 2012), nothing is known about the pollination syndromes of the other two species. Ε. aphyllum Sw., has flowers with a banana/vanilla fragrance, and a nectariferous lip, which may act as an attraction for insect pollinators – flower morphology does not allow self-pollination (Taylor & Roberts, 2011). 

In cultivation

There are no known techniques for artificial reproduction by seed (Taylor & Roberts, 2011). As all species are mycoheterotrophs, plants depend on their mycorrhiza – fungal strains that are known to facilitate seed germination cannot be cultivated in vitro (Roy et al., 2009). Consequently, any plants that are up for sale should be considered illegally collected from the wild, and there is no possibility any of them will survive in cultivation. 

Life cycle

Rhizomes start forming buds in autumn, which persist underground through winter. In the summer time, they sprout and flower in a time period that lasts for just a few days (Rasmussen, 2008: 358-360; Taylor & Roberts, 2011).


Βιβλιογραφία/References:

Roy, M., Τ. Yagame, Μ. Yamato, Κ. Iwase,  C. Heinz, A. Faccio, P. Bonfante & M.A. Selosse, 2009. Ectomycorrhizal Inocybe species associate with the mycoheterotrophic orchid Epipogium aphyllum but not its asexual propagules. Annals of Botany, Vol.104: 595–610.

Taylor, L., & D.L. Roberts, 2011. Biological Flora of the British Isles: Epipogium aphyllum Sw. Journal of Ecology, Vol.99: 878–890

Zhou A,H., X-L. Lin, A. Fan & J.-Y. Gao, 2012. Autonomous self-pollination and insect visitation in a saprophytic orchid, Epipogium roseum (D.Don) Lindl. Australian Journal of Botany, Vol.60(2): 154-159.