Anacamptis Rich. 1817, De Orchid. Eur.: 33

Συνώνυμα:

× Anacampaludorchis P.Delforge; × Anacampterorchis P.Delforge; × Anacampteulenia P.Delforge; × Anteriocamptis P.Delforge; × Anterioherorchis P.Delforge; × Anteriomeulenia P.Delforge; × Anteriopaludorchis P.Delforge; × Heromeulenia P.Delforge; × Heropaludorchis P.Delforge; × Paludomeulenia P.Delforge; Anteriorchis E.Klein & Strack; Herorchis D.Tyteca & E.Klein; Paludorchis P.Delforge; Rauranita Grélet; Vermeulenia Á.Löve & D.Löve


Παγκόσμια κατανομή:
Northern Europe Middle Europe Southwestern Europe Southeastern Europe Eastern Europe Northern Africa Caucasus Western Asia Arabian Peninsula

Πληροφορίες γένους:

Ενδιαιτήματα

Φύονται σε φτωχά,σχετικά ξηρά ασβεστολιθικά εδάφη, σε φωτεινές θέσεις, με εξαίρεση τις A. laxiflora  (Lam.) R.M.Bateman, Pridgeon & M.W.Chase και A. palustris (Jacq.) R.M.Bateman, Pridgeon & M.W.Chase που βρίσκονται σε υγρά ενδιαιτήματα (βάλτοι, υγρολίβαδα, κ.ο.κ.).

Επικονίαση 

Τα περισσότερα είδη επικονιάζονται από έντομα που νομίζουν πως επισκέπτονται άνθη με νέκταρ (Pridgeon et al., 2001; Johnson et al., 2004; Jersáková et al., 2006), με εξαίρεση την A. coriophora (L.) R.M.Bateman, Pridgeon & M.W.Chase που έχει νέκταρ στο πλήκτρο, και την A. papilionacea (L.) R.M.Bateman, Pridgeon & M.W.Chase που θεωρείτε πως έχει μεικτό σύνδρομο επικονίασης: μερικώς μιμείται άνθη με νέκταρ, μερικώς επικονιάζεται με ψευδοσυνουσία (Scopese et al., 2009).

Ταξινομικές Σημειώσεις

Το γένος ήταν αρχικά μονοτυπικό, αλλά πολλά από τα είδη που παραδοσιακά ανήκαν στην Orchis L. μεταφέρθηκαν στην Anacamptis Rich. (Bateman et. al., 1997). Οι Anacamptis Rich. ξεχωρίζουν εύκολα από τις Orchis L., διότι έχουν φυλλάρια σε όλο το μήκος του ανθοφόρου βλαστού (σε αντίθεση με τις Orchis L., που έχουν μόνο 1-2 φύλλα από τον κεντρικό ρόδακα να αγκαλιάζουν τη βάση του βλαστού). Από τις Dactylorhiza Neck. ex Nevski [nom. cons.], ξεχωρίζουν εύκολα επειδή τα βράκτια σε αυτό το γένος έχουν υφή φύλλου (μεμβρανώδη στην Anacamptis Rich.).

Τα τελευταία χρόνια υπήρξαν διάφορες προτάσεις για περαιτέρω διάσπαση του γένους (Tyteca & Klein, 2008; Delforge, 2009 - με ταυτόχρονη περιγραφή πολλών νοθογενών, διότι σχεδόν όλα τα είδη όπου είναι συμπάτρια εμφανίζουν υβρίδια) - οι οποίες όμως στερούνται βάσης και αναγκαιότητας (Scopese et al., 2010) - η Anacamptis Richόπως ορίστηκε από τους Bateman et al. (1997) είναι καθαρά μονοφυλετική, και σχηματίζει υβρίδια μόνο με τη Serapias L.

Έντεκα είδη αναγνωρίζονται στο γένος (Chase et al., 2015), 9 παρόντα στην Ελλάδα. 

Καλλιέργεια

Τα είδη του γένους, έχουν γίνει ιδιαίτερα δημοφιλή τα τελευταία χρόνια, αφενός λόγου του γεγονότος πως αναπαράγονται πολύ εύκολα από σπέρματα, αφετέρου διότι είναι σχετικά πιο εύκολα στη καλλιέργεια από τα περισσότερα γένη. Επίσης τα περισσότερα πολλαπλασιάζονται εύκολα αγενώς.

Κύκλος ζωής

Οι κόνδυλοι βλασταίνουν νωρίς το φθινόπωρο, σχηματίζοντας ρόδακα φύλλων που αναπτύσσεται έως την άνοιξη, οπότε και ανθίζουν (συνήθως αργά, Απρίλιο-Ιούνιο). Τα φυτά είναι σε λήθαργο το καλοκαίρι.


English

Habitats

Species of Anacamptis Rich. occur in relatively poor, dry,calcareous soils, in open bright positions, except for A. laxiflora  (Lam.) R.M.Bateman, Pridgeon & M.W.Chase and A. palustris (Jacq.) R.M.Bateman, Pridgeon & M.W.Chase which prefer wet habitats (marshy meadows, bogs, etc.).

Pollination

Most species are food deceptive (Pridgeon et al., 2001; Johnson et al., 2004; Jersáková et al., 2006), except for A. coriophora (L.) R.M.Bateman, Pridgeon & M.W.Chase which has a nectariferous spur and A. papilionacea(L.) R.M.Bateman, Pridgeon & M.W.Chase which is thought to employ a mixed pollination syndrome: it is partly a food deceptive flower and partly a sex deceptive one (Scopese et al., 2009).

Notes on taxonomy

Anacamptis Rich. was initially considered a monotypic genus, until Bateman et al. (1997) transferred many species traditionally placed in Orchis L.  to it. Members of the genus can be easily distinguished from Orchis L. by the leaflets that cover the flowering stem – in contrast, members of Orchis L. only have 1-2 leaves clasping the stem at its base. Dactylorhiza Neck. ex Nevski [nom. cons.] have leafy, thick bracts – relatively papyraceous in Anacamptis Rich.

Proposals for further splitting of Anacamptis Rich. have been put forward recently (Tyteca & Klein, 2008; Delforge, 2009), a move that would require the recognition of a plethora of nothogenera – all species when sympatric will form hybrids. Such moves have no solid scientific base or necessity (Scopese et al., 2010). Anacamptis Rich. as defined by Bateman et al. (1997), is clearly monophyletic and hybridises only with Serapias L.

Eleven species are accepted in the genus (Chase et al., 2015) - 9 in Greece.

In cultivation

Members of Anacamptis Rich. have become very popular cultivation subjects lately, because they are easy to reproduce by seed and relatively prolific. 

Life cycle

Tubers start sprouting in early autumn, forming a rosette of leafs that continue to grow until springtime, when flowering occurs (flowering is relatively late: April to June). Plants are hibernating as tubers over the summer.


Βιβλιογραφία/References:

Bateman R.M., A.M. Pridgeon & M.W. Chase, 1997. Phylogenetics of subtribe Orchidinae (Orchidoideae, Orchidaceae) based on nuclear ITS sequences. 2. Infrageneric relationships and taxonomic revision to achieve monophyly of Orchis sensu stricto. Lindleyana, Vol.12: 113–141

Delforge, P., 2009. Orchis et monophylie. Natural. Belges 90(Orchid. 22): 15-35

Jersáková, J., S.D. Johnson & P. Kindlmann, 2006. Mechanisms and evolution of deceptive pollination in orchids. Biol. Rev. Vol.81: 219–235

Johnson, S.D., I.P. Craig & J. Ågren, 2004. The effects of nectar addition on pollen removal and geitonogamy in the non-rewarding orchid Anacamptis morioProc. R. Soc. Lond. B Vol.271: 803–809

Scopece, G., N.  Juillet, A. Müller,  F.P. Schiestl & S. Cozzolino, 2009. Pollinator attraction in Anacamptis papilionacea (Orchidaceae): a food or a sex promise? Plant Species Biology Vol.24: 109–114

Scopece, G., S. Cozzolino, & R.M. Bateman, 2010. Just what is a genus? Comparing levels of postzygotic isolation to test alternative taxonomic hypotheses in Orchidaceae subtribe Orchidinae. Taxon 59 : 1754-1764.

Tyteca, D. & E. Klein, 2008. Genes, morphology andbiology – the systematics of Orchidinae revisited. J. Eur. Orch. Vol. 40(3):501-544