Dactylorhiza Neck. ex Nevski 1937, Trudy Bot. Inst. Akad. Nauk S.S.S.R., Ser. 1, Fl. Sist. Vyssh. Rast. 4: 332 nom. cons.

Συνώνυμα:

× Dactyloglossum P.F.Hunt & Summerh.; Coeloglossum Hartm.; Dactylorchis (Klinge) Verm.; Dactylorrhiza Neck. [opus utique oppr.]; Diplorrhiza Ehrh.; Entaticus Gray [nom. superfl.]; Satorkis Thouars [nom. superfl.]; Satyrium L. [nom. rej.]; Streptogyne Rchb.f.


Παγκόσμια κατανομή:
Northern Europe Middle Europe Southwestern Europe Southeastern Europe Eastern Europe Siberia Russian Far East Middle Asia Caucasus Western Asia Indo-China Subarctic America Western Canada Eastern Canada Northwestern U.S.A. North-Central U.S.A. Northeastern U.S.A.

Πληροφορίες γένους:

Ενδιαιτήματα

Σχεδόν όλα τα είδη φυτρώνουν σε υγρά ενδιατήματα (ρυάκια, υγρολίβαδα, αλπικά λιβάδια, κ.ο.κ.) με μοναδική εξαίρεση την Dactylorhiza romana (Sebast.) Soó που συνήθως βρίσκεται δάση κωνοφόρων.

Επικονίαση 

Εκτός της Dactylorhiza viridis (L.) R.M.Bateman, Pridgeon & M.W.Chase (που φέρει νέκταρ - Van der Cingel, 2001: 56, σαν Coeloglossum viride), όλα τα είδη  επικονιάζονται από έντομα που νομίζουν πως επισκέπτονται άνθη με νέκταρ (Lammi et al., 2003; Delforge, 2006; Claessens & Kleynen, 2013).

Ταξινομικές σημειώσεις

Το γένος είναι σχετικά δύσκολο ταξινομικά. Τα περισσότερα είδη θεωρούνται υβριδογενή (Hedrén, 2001; Hedrén et al., 2007; Pillon et al., 2007) και υβριδίζονται με μοναδική ευκολία όταν είναι συνπάτρια με αποτέλεσμα ο αριθμός των taxa που αναγνωρίζουν διάφοροι οδηγοί πεδίου να έχει υποστεί ονοματολογικό πληθωρισμό (e.g. Delforge, 2006; Πέτρου et al., 2009). 

Το γένος περιλαμβάνει 40 είδη (Chase et al., 2015) - 9 στην Ελλάδα. 

Kαλλιέργεια

Πέρα από τη Dactylorhiza foliosa (Rchb.f.) Soó η οποία καλλιεργείτε στη Βρετανία για περισσότερα από 100 χρόνια, λίγα σχετικά είδη έχουν γίνει δημοφιλή, όλα όμως στη Β. Ευρώπη. Τα φυτά θέλουν δροσερά χώματα για να προκόψουν. Ο πολλαπλασιασμός από σπόρο με in vitro τεχνικές θεωρείτε σχετικά εύκολος. 

Κύκλος ζωής

Οι κόνδυλοι ξεκινούν να βλασταίνουν νωρίς την άνοιξη. Ανθίζουν αργά την άνοιξη έως καλοκαίρι, και στη συνέχεια πέφτουν σε λήθαργο. 


English

Habitats

All species occur in damp habitats (wet meadows, streams, etc.). Only Dactylorhiza romana (Sebast.) Soó can be found growing in dry, coniferous forests. 

Pollination

With the exception of Dactylorhiza viridis (L.) R.M.Bateman, Pridgeon & M.W.Chase (which is nectariferous - Van der Cingel, 2001: 56, as Coeloglossum viride), all species are food deceptive (Lammi et al., 2003; Delforge, 2006; Claessens & Kleynen, 2013). 

Taxonomic notes

This can be a taxonomically challenging genus. Most species are of hybrid origin (Hedrén, 2001; Hedrén et al., 2007; Pillon et al., 2007) and when sympatric will form hybrid swarms. This has as a result an inflation of the number of taxa recognized by field guides (e.g. Delforge, 2006; Πέτρου et al., 2009). 

There are 40 accepted species in the genus (Chase et al., 2015) - 9 in Greece. 

In cultivation

Apart from Dactylorhiza foliosa (Rchb.f.) Soó which is cultivated in the UK for over a hundred years, few species have become popular cultivation subjects. These plants require cool, relatively protected positions. In vitro propagation by seed is considered relatively easy.  

Life cycle

Tubers start sprouting early in spring, with flowering following in late spring to summer. Plants become dormant afterwards.  


Βιβλιογραφία/References

Claessens, J. & J. Kleynen, 2013.  The pollination of European orchids Part 1: Introduction and the genera Orchis and Dactylorhiza. Journal of the Hardy Orchid Society, Vol.10(3): 83-89.

Hedrén, M., 2001. Conservation priorities in Dactylorhiza, a taxonomically complex genus. Lindleyana, 16, 17-25.

Hedrén, M., S. Nordström, H.A. Hovmalm, H.Æ. Pedersen & S. Hansson, 2007. Patterns of polyploid evolution in Greek marsh orchids (Dactylorhiza; Orchidaceae) as revealed by allozymes, AFLPs, and plastid DNA data. Am J Bot. Vol.94(7): 1205-1218.

Lammi, Α., E.Vallius, T. Vauhkonen & M. Kuitunen, 2003. Outcrossing, hybridization, pollen quantity, and the evolution of deceptive pollination in Dactylorhiza incarnata. Annales Botanici Fennici, Vol.40(5): 331-338.

Pillon, Y., M.F. Fay, M. Hedrén, R.M. Bateman, D.S. Devey, A.B. Shipunov, M. van der Bank & M.W. Chase, 2007. Evolution and temporal diversification of western European polyploid species complexes in Dactylorhiza (Orchidaceae). Taxon, Vol.56(4): 1185-1208.

Van der Cingel, N.A., 2001. An atlas of orchid pollination: European orchids. 1st ed. CRC Press, Boca Raton, USA.